LOVE

 

عشق می ورزیدم

دوست می داشتم

می پرستیدم

کسی را که شاهرگ هستی ام او بود

آن قدر سرگشته بودم که

فرشتگان را در کنارم می دیدم

اما افسوس که فرشته من فرشته نبود!

صداقت را به ارث برده بودم

یگانگی را از خدا یاد گرفته بودم

اما یگانه من هم یگانه نبود.

سفر غریبی داشتم توی اون چشم سیاهت

                                               سفری که بر گشتم گم شدم توی اون نگاهت

یه دل ساده ی ساده کوله بار سفرم بود

                                               چشم تو مثل یه سایه همه جا دنبالم بود

من همون لحظه ی اول آخر راه رو می دیدم

                                              تپش عشق و تو رگام عاشقونه می شنیدم

دادگاه عشق ...

 

در دادگاه عشق قاضی نام مرا خواند

 

و جرمم را دوست داشتن تو اعلام

کرد٫محکوم شدم به تنهایی و مرگ

در کنار چوبه ی دار گفتند آخرین

حرفت را بزن....

گفتم:به تو بگویند

دوستت دارم ٫ دوستت دارم...

چقدر گریه کردم ....

چقدر گریه کردم واست تواین چهاردیواری

حالا چی شده که واسه دیدنم حســـی نداری

می گفتی یه لــحظه از دوری من آروم نداری

کنج اتاقت می شینی همش برام چشم انتظاری

تو که حسرت یه لحظه عاشقیٌ روو دلم گذاشتی

می دونم که از همون اول تو منٌ دوسـتم نداشتی

فکر نکن که حرفام یه خواهش یـــــــه التـــماســه

بدون که این حرفام نشونهای واسه مرگ احساسه

واسه منٌ تو نمونده حتی یــــه فرصــــــتی

نمی خوام که از تو بشنوم حتی یه صحبتی

وصییت من ...!!!!

                                             وصییت من      

بودنم را هیچ کس باور نداشت

                                                       هیچ کسی کاری به کار من نداشت

            بنویسید بعد مرگم روی سنگ

                                                       با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ

          او که خوابیده ست در این گور سرد

                                                                     بودنش را هیچ کس باور نکرد

خــط مــی کشــید روی تـمام ســوال هــا            

                                                    تــعریف ها و مـعادله ها و احــتمال ها

خـطی کشــید روی تساوی عــقل وعشـق                      

                                                    خطـی  دگـر بـه قـاعـده ها و مثـــال ها

ازخود کشید دست وبه خود نیزخط کشید                     

                                                   خطی به روی دفـتر خـط ها و خــال ها

خـطی  دگـر کشــید به  قـانون خــویشتن                       

                                                     قانون لحظه ها و زمان ها و سـا ل ها

خط ها به هم رسیده ویک جمله ساختند :                      

                                                                  با (عشـق) ممکن است تمام محال ها

                                                      

                  

 

خنجري بر قلب عاشق.نگاهش كردم

 

      گفت ديگر ترانه ام خواهد مرد.نگاهش كردم

 

             گفت حرفي بزن اگر دوستم داري /حرف زدم

 

                       فرياد زد.خفه شونمي خواهم صدايت.گريستم

 

                            گفت با گريه ات مغلوب ميشوم .....خنديدم

 

                               گفت برو كه هرگز دوستت نداشتم.ديگري را

 

                                                   دوست دارم

 

                                                        امدم بگويم دوستت دارم

 

                                                                   فرياد زد...برو..برو....

 

                                                                         واكنون ميروم بدون انكه بدانم كجا و چرا؟؟

 

بايد خريداري شوي،تا من خريدارت شوم

     

              وز جان و دل يارم شوي،تا عاشق زارت شوم

   

 من نيستم چون ديگران،بازيچه بازي گران

   

                اول به دام ارم ترا وانگه گرفتارت شوم

امشب که غم نبودن تو در کنارم بر چشم هایم مهمان شده

         اشک های دریاییم از جنس سرد انتظار به استقبال این غم دردناک رفته اند.

               امشب که با تمام وجود دستی را میجویم

         نیستی تا دستهایت را بگیرم و بگویم که اشکهایم

  فقط در تبعید انتظار تو دریا شده اند

 و چشمهایم حریم خود را برای دیدار دیگری نگشوده اند.

  نمی دانم چرا بودن در کنارت چیزیست مثل خیال ، مثل فریادی شکسته.

        پس بیا باور کن انتظار برایم آهنگ مرگ است.

 شاید که عشق من

                                                      گهواره تولد عیسای دیگریست.

                      من صلیب سرنوشت را

                                                بر فراز تپه های قتلگاه خویش بوسیدم.

              نزدیکتر بیا و گوش کن به صدای مظطرب عشق

                                                                     که پخش می شود

                             همچون تام تام طبل سیاهان

                                             در هو هوی قبیله اندام های من.

 اندکی مرا دوست داشته باش اما ....

آری زیاد دیر نخواهد بود در صبحگاهی که رنگ بر چهره ندارد

کالبد بی جانم را بر حصیر کهنه خانه خواهند یافت

       مرده از عشق

در تنهایی و سکوت با دستانی که هیچگاه تو را لمس نخواهند کرد

با چشمانی که درخشندگی نگاهت را در آنها نخواهی یافت

و لبانی که هرگز برای گفتن جمله ای گشوده نخواهد شد

پس چرا حالا نگویم که چقدر دوستت دارم.

عشق را دوسیت دارم

           اگه يه روز بغض گلوت رو فشرد

                  بهت قول نميدم که مي خندومت

                            ولي مي تونم باهات گريه کنم

                               اگه يه روز نخواستي به حرفهام گوش بدي خبرم کن

                                         قول مي دم که خيلي ساکت باشم

                                                اگه يه روز خواستي در بري بازم خبرم کن

                                                       قول نمي دم که ازت بخوام وايسي

                                                              اما ميتونم باهات بدوم اما

                                                                   اگه يه روز سراغم رو گرفتيو خبري نشد

                                                                            سريع به ديدنم بيا حتمآ بهت احتياج دارم

دلم تنگ است

 دلم تنگ است دلم اندازه حجم قفس تنگ است

سکوت از کوچه لبريز است صدايم خيس و باراني است

نمي دانم چرا در قلب من پاييز طولاني است

ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم بي تو،

 يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو،

همين يک لحظه باقي است

و شايد همين يک لحظه اجازه زيستن در چشمان تو را داشته باشم

تو را دوست نمی دارم و دارم

تو را دوست می دارم و ندارم

چندان كه هر باشنده ای

آميزه ای است از هر دو سو.

تا آرامش را حتی

نيمه سردی است

و هر واژه را سكوتی.

تو را دوست می دارم

چرا كه اين آغاز عشق توست

آغازی به بی نهايتی كه پايانش نيست

و دوستت نمی دارم

زان رو كه جاودانه ای.

عشق من دو گونه زيست می كند:

عاشقت هستم وقتی كه عاشقت نيستم

و تو را دوست می دارم وقتی كه دوستت نمی دارم.

 

فعل ، فاعل، مفعول
عشق، عاشق، معشوق
دوست داشتن، ......، دوست

این چه جور عشقیه که عاشق توش مهم تر از معشوقه؟؟
من به همون دوست داشتن هزار بار بیشتر محتاجم که

 حتا اسمی هم واسه فاعلش وجود نداره.

 هر چی هست دوسته و دوسته و دوست.

زورقی بشکسته بودم پای در موج بلا

    عشق تو من را ز طوفان بلا کرد رها

         آتش عشق تو سوزاند تمام هستی ام

             هستي ام نيست شد٫هست شد نيستي

تو كيستي كه من اينگونه بي تو بي تابم

 
شب از هجوم خيالت نمي برد خوابم

تو كيستي كه من از موج يك تبسم تو

 
بسان قايق سرگشته روي گردابم

                                      

                                       

نه گنهکاریم نه بی تقصیریم

   منــو تــو بــازیچه تقدیــریـم

  هر دو در بیراهه بی رحم عشق

  با دل و احساس خود در گـیـریم

  بیشــتــر از هـمیـشـه  دوستـت دارم

 گرچه ازعاشقی وعاشق شدن بیزارم

 زیــر آوار فـرو ریـخـتـه عـــشـــق

ازدلم چیزی نمانده که به توبسپارم

تو  که  همدردی  مرا  یاری  ده

به  من  عـاشق  امـیـدواری  ده

اگرعشق باماسریاری نداشت

تو به من قول وفاداری ده

تو همون حس غریبی که همیشه با منی  

تـو بهونــه هر عاشق واسه زنده بودنی

تــو امیــد انتظـاری تـو دلای نــا امیــد

مثــل دیــدن ستــاره تــو شبــای نـا پدید

 

بـا توام بــا تو کـه گفتی تکیه گـاه عاشقـایی

می دونم یه دنیا نوری  ساده ای  بی انتهایی

مثل لالایی بــارون تــو کــویــر بـی صـدایی

تو خود عشقی میدونم  نـاجی فــاصـلـه هـایی

 

عمریــه دلم گـرفته گِـلـه دارم از جـدایـی

خدای همیشه حاضر تو کجایی  تو کجایی

تو کجایی.. تو کجایی...

عشق یعنی با افق یک دل شدن

           یــا لباسی از شقایق دوختن

                 عشق یعنی با وجود خستگی

                         بر سر پروانهء دل سوختن

عشق یعنی داستــانی نـا تـمــام

        عشق یعنـی کلمه ای بـی انـتـهـا

               عشق یعنی گفتن ازاحساس موج

                      در کــنـار حسـرت پـروانـه ها

عشق یعنـی آه سرخ لالـه هـا

       عشق یعنی حرف پنهان در نگاه

                عشق یعنـی تـرجـمـان یک نـفس

                         عمق سـایـه روشن دشت پگـاه

عشق یعنـی قـصـهء یک آرزو

       عشق یـعـنـی ابـتـدای یک غـروب

                 عشـق یـعـنـی تکـه ای از آسمـان

                        عشق یعنی وصف یک انسان خوب           

يه ستاره داره چشك ميزنه از آسمون

داره دلمو مي بره بـه يـه جاي بي نام و نشون

اون ستاره همون چشماي تويه تو آسمون

 داره  پــرپــر ميــزنـــه دلـــم واســه ديــــدن اون

تو تموم دنيامي تو تموم حرفامي تو همه لحظه گرم عاشق بودني